วันพฤหัสบดีที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
สมมุติว่า ผมคือคนแปลกถิ่น
วันศุกร์ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2553
วันศุกร์ที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2553
ค้นรูปเก่า เล่าความหลัง



...บรรยากาศประเทศเราวันนี้หมองเศร้าพิกลครับ ขอคุยเรื่องเก่าเล่าความหลังสักนิดครับ
...เมื่อวันสงกรานต์ผมมีโอกาสกลับไปรื้อค้นบ้านเก่าอย่างจริงจัง ผมเจอภาพเก่าๆของผมจำนวนหนึ่ง บางภาพดูแล้วขำ ฮา บางภาพดูแล้วทำให้นึกถึงประเทศไทย
...ผมจำได้ว่าภาพนี้ถ่ายเมื่อราวๆปี2527 ผมกับเพื่อนๆเดินทางโบกรถเหมือนเสรีชนท่องเที่ยวทั่วไป ผมไปเมืองกาญฯ ออกชายแดนไทยที่ด่านเจดีย์สามองค์ เดินเท้าและโบกรถไปถึงเมืองเมาะละแหม่ง ประเทศพม่า แต่ในตอนนั้นเป็นเขตปกครองของชาวมอญอิสระ,กระเหรี่ยงและมุสลิมอิสระ (กลุ่มมุสลิมอิสระตอนนี้อาจจะมีชื่อว่า "โรฮิงญา")..
...พวกเขาสามชนเผ่าต่างเรียกร้องดินแดนและการปกครองที่มีเสรีภาพไม่เท่าเทียมกัน จากผู้ปกครองชาวพม่า เราพักและแลกเปลี่ยนพูดคุยในหลายๆเรื่อง ผมจำได้ลางๆว่าเราพักอยู่ที่นั่นสองถึงสามวัน และหากจะเดินทางไปเที่ยวย่างกุ้ง สามารถลักลอบนั่งเกวียนไปได้โดยใช้เวลาประมาณสองถึงสามวัน เราและเพื่อนๆไม่มีค่าใช้จ่ายพอ ในที่สุดก็ไม่ได้ไป แต่หลังจากที่เราโบกรถกลับจนถึงกรุงเทพฯแล้วเพียงสองวัน เราได้ข่าวจาก นสพ.ไทยรัฐหน้าข่าวต่างประเทศ ลงข่าวเป็นข้อความเล็กๆสั้นๆ ว่าที่ๆเราไปและเพิ่งจากมาเพียงสองวันนั้น ถูกทหารพม่าโจมตี เผาหมู่บ้านแทบไม่เหลือซาก ผมจึงไม่แน่ใจว่าจะมีใครในรูปนี้เสียชีวิตในเหตุการณ์นั้น ไปบ้างหรือเปล่า
...จะว่าไปเท่าที่ผมคุยกับเขาเหล่านั้นจริงๆแล้ว ทหารพม่าก็มาเผาที่นี่แทบจะปีเว้นปีอยู่แล้ว พวกเขารู้และเตรียมใจ พวกเขาทำที่อยู่อาศัยง่ายๆด้วยไม้ไผ่สาน หลังคามุงจาก ทหารพม่าเผาวันนี้ แทบจะพรุ่งนี้เขาก็เริ่มสร้างมันขึ้นมาใหม่ใด้ มันเป็นวัฐจักรแบบนี้แบบปีเว้นปี
...รัฐบาลพม่าพยายามกำจัดพวกเขาปีแล้วปีเล่า ซึ่งถึงตอนนี้ปี2553 ถึงแม้พวกเขาจะอ่อนล้าหลังจากที่รัฐบาลทหารพม่าตีค่ายมาเนอปลอแตก และนายพลโบเมี๊ยะได้เสียชีวิตลงภายหลังจากโรคประจำตัว แต่รัฐบาลทหารพม่าก็ยังไม่ประสพความสำเร็จในการปราบปรามพวกเขาเลยครับ ตอนนี้ผมเลยไม่รู้ว่า ประเทศไทยเรากำลังตามหลังประเทศพม่าอยู่รึเปล่า ไม่แน่ใจจริงๆ เรามาช่วยกันตั้งสติแล้วศึกษากรณีการสู้รบพม่ากับชนกลุ่มน้อยกันดีมั๊ย ถึงแม้สาเหตุที่มา ที่ไปจะไม่เหมือนกันซะทั้งหมด
....ก่อนที่รัฐบาลจะใช้คำว่าผู้ก่อการร้ายแบบพร่ำเพรื่อ จนอาจจะก่อให้เกิดผู้ก่อการร้ายจริงๆทั่วประเทศ เพราะถึงตอนนั้น รัฐบาลนี้คงไม่ได้อยู่รับผิดชอบแล้ว และมันอาจจะกลายเป็นปัญหาเรื้อรังของประเทศไทยไปอีกนานแสนนาน
วันอาทิตย์ที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2553
ชวา-บาหลี/I n d o n e s i a

...เมื่อหลายเดือนก่อนผมมีโอกาสได้พบนักจักรยานชาวอังกฤษโดยบังเอิญก็ "แซม"แหละครับ และเพราะวันนั้น มันเลยเป็นที่มาของทริปนี้ครับ จริงๆแล้วปีนี้ผมไม่ได้มีแผนมาปั่นที่อินโดฯเลย ผมมีแผนปั่นไปประเทศอื่นไว้แล้ว แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้ จากวันนั้นผมกับบุญเลิศปั่นไปส่งแซมที่กรุงเทพฯ เราคุยกันเล่นๆว่า ไม่แน่นะ เราอาจไปร่วมทริปด้วย เราแค่คุยเอาขำ แซมก็ฮา แต่แซมไม่ฮาเปล่าๆ เอารูปเราสามคนไปลงนสพ.New straits times ของอังกฤษ สาขามาเลเซียซะอีก ผมละงง รูปอื่นมีเป็นพันๆทำไมแซมเลือกรูปนี้
คลิ้กอ่านต่อที่นี่เลยครับ
... I met Sam Gambier, a British world-touring cyclist, by pure chance. That was the beginning of my journey in Indonesia. I didn't actually have a plan to visit Indonesia at that time since I already had in mind a biking trip in another country. However, anything could happen out of nothing. While Boonlert, a close friend, and I accompanied Sam while he biked from Ayutthaya to Bangkok, we joked that we might join Sam in the Indonesian leg of his world tour.
Sam laughed when I explained our supposed joke to him. It was hilarious at that time among us. But Sam not only had fun with us about that joke, he supplied a photo of the three of us in Ayutthaya for The New Straits Times newspaper in Malaysia. That perplexed me for a while since he had with him thousands of shots along his travelling but he selected this particular shot for the paper.
The photo is on a Thai webboard post here: viewtopic.php?f=27&t=164111&p=1981547#p1981547
วันอังคารที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2553
My Indonesia


...เดิมๆตั้งใจจะเอาภาพนักจักยานพเนจรชาวอินโดฯท่านนี้ขึ้นเป็นไตเติ้ล ในการบรรยายทริปในwww.thaimtb.com แต่กลัวเพื่อนๆสับสน เลยต้องหารูปอื่นๆแทน ผมทึ่งกับนักจักรยานพเนจรผู้นี้มากๆ ที่นี่ภูเขาสูงชัน ยังนึกไม่ออกว่าแกปั่นขึ้นมาได้อย่างไร เสียดาย วันนั้นผมก็ลืมถามซะนี่
...ในที่สุดก็ได้แบบปก เสียดายที่ขาดจักรยานของแซมไปหนึ่งคัน เลยไม่ครบสามคัน แต่ก็มีภาพรองปกแล้ว เป็นภาพสามเรา
... This photo of an Indonesian biking nomad was intended as a cover picture in my post on the Indonesian journey at: http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=27&t=164111 , but I was afraid it would confuse my readers. This nomadic biker impressed me to a great extent and gained my big respect. That was a huge mountain in my thinking and I couldn't imagine how he brought his vehicle up there. It's a pity I forgot to ask him about that.
The top photo was then selected for the cover but it was without Sam's bike. However, all thee of us appear in the second photo.
The top photo was then selected for the cover but it was without Sam's bike. However, all thee of us appear in the second photo.
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)

